shrek, czyli Traktat o...przyjaźni?
2010-03-28
Pagórki, lekko uśpione po długiej zimie, ni stąd ni z owąd przypomniały mi film o Shreku, ten pierwszy, najlepszy. Para Shrek i Osioł. Jakże niedobrana i nierozerwalna. Literatura światowa pełna jest takich par. Don Kichot i Sanczo Pansa, Robinson i Piętaszek, Sherlock Holms i Watson, jaśnie panowie i ich słudzy ze sztuk francuskich. A w życiu? Moja matka i jej przyjaciółka, Kinga, odległy o stulecia Socrates i Ksantypa, słynni artyści, uczeni i ich często nieznani z nazwiska przyjaciele, kochanki i współmałżonkowie. Moja matka nerwowa, żywiołowa, o silnym charakterze i obok niej delikatna, spokojna wyciszona Kinga, której można było po raz enty opowiadać wspaniałe wydarzenia z własnej przeszłości, przed którą można było wylewać złość na innych. Co się z Kingą stanie jak ja umrę? zastanawiała się moja matka. Kinga żyła jeszcze dobrych parę lat. Świetnie dawała sobie radę. ON wspaniały przywódca, pełen pomysłów, znakomitych planów i Przyjaciel dzięki któremu można to wszystko zrealizować, który wyciąga z licznych tarapatów, często filozof, realista działający w myśl sentencji quidquid agis, prudenter agas et respice finem. Przyjaciel często sprowadzony do roli tła, na którym lepiej widać naszą doskonałość. To żona, czy kochanka przepisująca dzieło na czysto, w pośpiechu, by zdążyć przed urodzeniem dziecka, wierny sekretarz, znienawidzony przez otoczenie, bo blokuje dostęp do Mistrza. Dzięki temu swoistemu filtrowi Mistrz może tworzyć. Dzięki Ksantypie Socrates nie kona z głodu, ma co włożyć na grzbiet i może wzniośle wydziwiać na targu bez czego to on może się obyć. Wierne Osły (czy to przypadek, czy zamysł?) rezygnują z tego czym mogłyby być ze względu na przyjaźń. Osioł zawdzięcza Shrekowi życie, ale potem przez niego może je wielokrotnie stracić. Shrek zdobywa królewnę, cierpi z miłości i wygania Osła z ziemi, o którą razem walczyli. Osioł zrobił swoje. Shrek widzi tylko SWOJE cierpienie, SWÓJ własny pępek. Osioł wtedy wygłasza krótką mowę do Shreka i do wszystkich Holmsów, Robinsonów, Napoleonów, do NAS. Tylko czy jesteśmy w stanie to usłyszeć?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz